W przypadku układania oklein obiektowych wyróżniamy dwa podstawowe sposoby ich przytwierdzania do ściany: na styk i na zakład. Zobaczmy czym one się różnią. - „Na styk”, charakterystyczny dla wszystkich tapet tekstylnych Vescom, stosowany również przy kładzeniu typowych tapet z euro-rolki, polegający na klejeniu każdego następnego pasa tapety na ścianie idealnie wzdłuż krawędzi okleiny, którą już do podłoża przytwierdziliśmy. Górną, dociętą krawędź każdego z nowo-klejonych pasów tapety najpierw wyrównujemy do poziomu sufitu lub założonej krawędzi poziomej początku okleinowanej płaszczyzny ściany, następnie spasowujemy jej pionową krawędź z krawędzią pasa sąsiedniego już przyklejonego do ściany. Krawędź należy docisnąć tak, aby pomiędzy krawędziami obu brytów okleiny nie było żadnej szczeliny. - „Na zakład” – to technika stosowana najczęściej w przypadku obiektowych fototapet typy XL (z nadrukiem zdjęcia) firmy Vescom, lub niektórych produktów winylowych Vescom (zawsze zgodnie z instrukcją producenta!). Pierwszy bryt okleiny przytwierdzamy do docelowego podłoża, nie doklejając jego krawędzi na szerokości ok. 5cm. Kolejny pas układamy równolegle, nakładając jego krawędź o szerokości do 5cm na pas tapety już przytwierdzonej. Te dwa, zachodzące na siebie bryty, są następnie rozcinane przy pomocy specjalistycznego noża, gwarantującego nieuszkodzenie ściany przy jednoczesnym przecięciu obu warstw naklejonej na siebie okleiny. Po wykonaniu nacięcia usuwamy dwa odcięte pasy okleiny – po jednym z każdego z brytów tapety, a pozostałe fragmenty sąsiednich brytów oklein idealnie się spasowują. Przed ostatecznym klejeniem docelowego pasa okleiny na podłoże należy go kontrolnie do ściany przyłożyć, aby upewnić się, że zamierzamy okleinę kleić w dobrym kierunku. Każda rolka okleiny zaopatrzona jest w instrukcję wyjaśniającą, jak kolejny pas tapety ma być układany: czy w kierunku zgodnym do kierunku sąsiedniego pasa już ułożonego, czy odwrotnie. Pasy należy kleić „po kolei” rozwijając je sukcesywnie z rolki. Należy unikać „wstawek z resztek”, co zakłóca ciągłość faktury i wzoru znajdującego się na okleinie. Przestrzeganie instrukcji montażu ma kluczowe znaczenia dla przewidzianego, przez producenta oklein, ostatecznego wyrazu estetycznego całej płaszczyzny oklejonej ściany. Uwaga : okleiny obiektowe rozwijamy i przycinamy na podłodze lub innej obszernej płaszczyźnie poziomej tak, aby cała szerokość rozwijanej okleiny mieściła się na niej. Zapobiegnie to załamywaniu się tapety i powstawaniu trwałych, nieestetycznych zagnieceń. Podłoże, na którym okleinę przygotowujemy winno być czyste. Najczęściej grupy montażowe poświęcają czas na początku montażu, przygotowując docelowe pasy tapet przed ich położeniem na ścianę, dokładnie rozmierzając pomieszczenie i docinają odpowiednie odcinki pasów okleiny zgodne z pomiarami. Gotowy, ponumerowany materiał, z zaznaczeniami góry i dołu pasa okleiny, układają na przygotowanej płaszczyźnie ściany. Drugim sposobem jest tzw. „pójście na żywioł”, gdzie układanie i docinanie brytów okleiny odbywa się niemal jednocześnie. Ściany rozmierzane są przypadkowo, bez założenia prawidłowej kolejności obwodowej kolejnych pasów okleiny. Najpierw oklejane są ściany bez otworów – bo nie wymagają czasochłonnych docięć, następnie kolejne – według uznania wykonawcy. Z uwagi na naszą dbałość o efekt końcowy każdego naszego przedsięwzięcia sposobu tego nie polecamy.
Tagged with:
 

Comments are closed.